Monique

Monique

Ik ben Monique Bartelings, 54 jaar, moeder van een dochter van zeventien en docent biologie op een middelbare school. Mijn liefde voor de theosofie begon op mijn zeventiende, toen De Geheime Leer mijn kijk op het leven ingrijpend verruimde. Sindsdien wil ik deze inzichten tot leven brengen voor anderen — niet als droge theorie, maar als bron van richting en inspiratie. Voor mij is theosofie geen ontsnapping, maar een manier om dieper in het leven te staan, met mededogen als kern. In de klas, als moeder, en als leerling van het leven, streef ik ernaar kennis te verbinden met wijsheid, en wijsheid met het hart.
Mijn glorieuze toekomst verbeeld in handen vol aarde die een jong plantje dragen

Mijn glorieuze toekomst

In dit inzicht wordt niet-weten benaderd als een innerlijke houding van vertrouwen in plaats van onzekerheid. Door het verlangen naar controle los te laten, ontstaat ruimte voor rust, eenvoud en bewuste aanwezigheid. Een verstilde reflectie op hoe de dag zich ontvouwt wanneer wij haar niet proberen te beheersen, maar leren ontvangen.

Twee mensen als silhouetten aan de horizon – de mens een relationeel wezen

Zo blijf je open bij kritiek

In de podcast Zo blijf je open bij kritiek wordt verkend waarom kritiek zo’n sterke emotionele reactie kan oproepen en hoe defensieve patronen ontstaan in relaties. De aflevering laat zien hoe openheid mogelijk blijft, zonder jezelf te verliezen, en hoe juist in momenten van spanning ruimte kan ontstaan voor meer verbinding.

Woud met zacht licht en meerdere open plekken als beeld bij de vraag wat maakt een handeling goed of verkeerd

Wat maakt een handeling goed of verkeerd?

We handelen de hele dag door, vaak zonder stil te staan bij wat ons beweegt. Wanneer noemen we zo’n handeling goed of verkeerd, en wat geeft haar morele betekenis? Ligt dat in de intentie, het gevolg of in ons bewustzijn? Deze tekst is een zoektocht naar innerlijke helderheid en verantwoordelijkheid in het gewone leven.

Silhouet van een man zittend op een overhangende rots, uitkijkend over een stille woestijn als symbool van innerlijke vrede en aanwezigheid.

De krijger die geen krijger is

Dit inzicht verkent de innerlijke strijd tussen denken, voelen en handelen. De krijger die geen krijger is nodigt uit tot een andere vorm van moed: aanwezig blijven zonder te willen winnen. Door innerlijke verdeeldheid niet te bevechten maar te doorzien, verandert ook de manier waarop we handelen in relaties, werk en dagelijks leven. Zo wordt vrede geen doel om na te streven, maar iets wat zichtbaar wordt wanneer niets wordt buitengesloten.

Eiland in mist met vage weerspiegeling in water, beeld bij de vraag waar begint conflict

Waar begint conflict?

Conflicten lijken zich af te spelen tussen mensen, groepen of volkeren. Maar wat als hun oorsprong niet daar ligt? Wat als de werkelijke oorzaak van menselijke conflicten veel dichterbij is — niet buiten ons, maar ín onszelf? In februari staat een indringend artikel van G. de Purucker centraal, waarin hij de aandacht verlegt van uiterlijke tegenstellingen naar een innerlijke bron: het ervaren van afscheiding. Afscheiding van elkaar, van het geheel, en uiteindelijk van het diepere besef van eenheid waaruit het leven voortkomt. Het artikel nodigt uit om conflict niet alleen te begrijpen, maar te doorzien.

Twee mensen als silhouetten aan de horizon – de mens een relationeel wezen

De mens, een relationeel wezen

In deze dialoog wordt de mens onderzocht als relationeel wezen. Via vragen en antwoorden ontvouwt zich een reflectie op denken, bewustzijn en morele verantwoordelijkheid. Vanuit theosofisch perspectief wordt verkend hoe vrijheid en waakzaamheid samenhangen met mens-zijn, en wat dit betekent in het dagelijks leven en in relaties. De tekst nodigt niet uit tot oordelen of corrigeren, maar tot innerlijk onderzoek, aandacht en werkelijk contact.

Bewust omgaan met karma – vader kust baby, symbool van oorsprong en verbinding

Karma herkennen in het dagelijks leven

Deze podcastaflevering verkent hoe karma herkenbaar wordt in het dagelijks leven. Niet als een wet die oordeelt of straft, maar als een natuurlijke beweging die zichtbaar wordt in gewone ervaringen, innerlijke reacties en terugkerende patronen. Door stil te staan bij wat ons raakt — juist wanneer het ongemakkelijk is — ontstaat ruimte voor helder zien en ontwaken, midden in het alledaagse leven.

Silhouet van een mens bij de horizon, symbool voor denken en voelen

Waar voelen beweegt en denken waakt

Een verkenning van de verhouding tussen denken en voelen in onze tijd. Over mens-zijn, bewustzijn en verantwoordelijkheid, en de vraag hoe denken en voelen zich tot elkaar verhouden wanneer het denken wordt verzorgd en het voelen gehoord.

Golfbreker die in zee verdwijnt als symbool voor het pad dat geen pad is

Het pad dat geen pad is

Veel spirituele tradities, waaronder boeddhistische en non-duale tradities, spreken over een pad dat gevolgd kan worden, vaak met een doel in de verte. Dit roept de vraag op wat er gebeurt wanneer dat idee zelf begint te kantelen. Niet om ontwikkeling te ontkennen, maar om te onderzoeken wat volgen eigenlijk voortbrengt.
Het nodigt uit tot het herkennen dat verlichting geen eindpunt is, maar een kwaliteit die al aanwezig is en telkens kan worden ervaren wanneer het zoeken ontspant. Niet door stil te vallen of iets te bereiken, maar door wakker te worden voor wat zich hier en nu al ontvouwt.

Praktische theosofie – zon breekt door wolken bij goddelijk verlangen

Verlangen zonder nasmaak

Waarom laten fijne momenten soms een onrustig gevoel achter? In deze podcast aflevering verkennen we verlangen zoals het zich toont in het dagelijks leven: niet als probleem, maar als beweging. Een gesprek over genieten, vasthouden en dankbaarheid, en over hoe ruimte ontstaat wanneer niets hoeft te worden vastgehouden.